خویشتنداری
كلمهي خويشتنداري به معني خودداري و جلوگيري از وسوسهها و هوا و هوس است. بياييد اين را با مثال بيشتر توضيح بدهيم. مثلا تصور كنيد كه تولد شما يك هفتهي ديگر است و به شما يك بستهي كادويي بسيار زيبا ميدهند اما به شما ميگويند كه اجازه نداريد اين بسته را تا روز تولدتان باز كنيد. آيا شما ميتوانيد تا روز تولدتان آنقدر خويشتندار باشيد و صبر كنيد؟
يا مثلا شما عاشق بستني هستيد اما متاسفانه سرماي سختي خورديد و خوردن بستني براي شما ضرر دارد. شما ميدانيد كه در فريزر خانه يك بستني شكلاتي بسيار خوشمزه هست، آيا ميتوانيد آنقدر خويشتندار باشيد و جلوي وسوسهي خود را بگيريد و بستني نخوريد؟ گاهي وقتها هم خويشتنداري ميتواند در رابطه با كاري باشد كه ما ميدانيم انجام آن بد است و نبايد آنرا انجام دهيم. مثلا اگر براي يكي از امتحانهايمان به اندازهي كافي درس نخواندهايم، بايد خويشتندار باشيم و از وسوسهي تقلب كردن دوري كنيم.
همچنين خويشتنداري يعني توانايي جلوگيري از انجام كار بد كه نه تنها به ما، بلكه به افراد اطراف ما هم ضرر ميزند. مثل، دروغ گفتن، دزدي كردن، ديگران را تحقير كردن و خيلي اعمال بد ديگر. كتاب مقدس در اول قرنتيان فصل 10 آيه 13 اينطور ميگويد: «وسوسههايي كه شما با آن روبرو ميشويد، وسوسههايي است كه براي تمام مردم پيش ميآيد، اما خدا به وعدههاي خود وفا ميكند و نميگذارد شما بيش از حد توانايي خود وسوسه شويد. همراه با هر وسوسهاي، خداوند راهي هم براي فرار از آن فراهم ميكند تا بتوانيد در مقابل آن خويشتنداري كنيد.»
ما بايد ميوهي خويشتنداري را كه خدا به عنوان نهمين ميوه از ميوههاي روحالقدس به ما داده است، در درون خودمان بشناسيم و پرورش بدهيم. ما بايد هر روز از خدا كمك بخواهيم تا ما را در برابر وسوسههايي كه در زندگي برايمان پيش ميآيد محافظت كند.
چطور دنیای بهتری داشته باشیم؟!
خداوند ما را خيلي دوست دارد. به همين دليل خداوند با روح پاك خودش ما را درتصميمهايمان راهنمايي ميكند تا نتيجه يا ميوههاي كارهاي ما عالي بشود. حتما وقتي كلمهي «ميوه» را ميشنويد، به ميوههايي مثل سيب، پرتقال، موز و يا نارنگي فكر ميكنيد. اما در «كتاب مقدس» وقتي خداوند دربارهي «ميوههاي روح القدس» صحبت ميكند، منظورِ خداوند آن ميوههايي كه ما جلوي تلويزيون يا در مهمانيها ميخوريم نيست. منظور ميوههايي است كه ازطريق روحِ مقدس خداوند در وجود ما قرار گرفته است. وقتي ميگوييم ميوه، يعني دربارهي محصول چيزي صحبت ميكنيم. ميوه يعني محصول و ثمرهي يك درخت يا يك گياه. وقتي ميگوييم ميوهي درخت سيب، يعني آن محصولي كه درخت سيب توليد ميكند. يا مثلا وقتي ميگوييم ميوهي درخت پرتقال، يعني محصولي كه درخت پرتقال توليد ميكند.
آيا تا به حال ديدهايد كه روي درخت سيب، پرتقال بوجود بيايد؟! يا مثلا از يك درخت نارنگي، انار در بيايد؟! نه! اين خيلي عجيب ميشود. شايد اين ضرب المثل را در ادبيات فارسي شنيدهايد كه ميگويد: «از كوزه همان برون تراود كه در اوست.» يعني هر چيزي كه داخل ظرفي مثل كوزه باشد، همان چيز از آن ظرف بيرون ميآيد. اگر درون ما خشم باشد از ما خشم توليد ميشود نه محبت. يا اگر درون ما نفرت باشد ما به دنياي بيرون خودمان نفرت ميدهيم. اما در عوض اگر درونمان محبت باشد ميتوانيم به دنياي اطرافمان محبت بدهيم و به همان نسبت هر چه خصوصيات بهتري داشته باشيم همانها را به دنياي بيرون از خودمان ميدهيم.
«كتاب مقدس» از كتابهاي زيادي تشكيل شده است. در يكي از كتابهاي «كتاب مقدس» به نام «غلاطيان»، اول دربارهي ميوههايي كه از كارهاي بد و گناه آلود ما به عمل ميآيند صحبت ميشود. مثل «خودخواهي»، «عصبانيت»، «غرور»، «حسادت»، «نفرت»، «كينه»، «بدخواهي» و خيلي رفتارهاي بد ديگر كه باعث شدهاند كارهاي زشت در دنيا وجود داشته باشد. بخاطر همين زشتيها است كه بعضيها نميتوانند با هم در دوستي و محبت زندگي كنند. اما در «كتاب مقدس» در مقابل اين ميوههاي بد، از ميوههاي خيلي خيلي خوب، يعني ميوههاي روح خداوند هم صحبت ميشود.
وقتي كه ما به عيساي مسيح ايمان ميآوريم و در زندگي او را الگو قرار ميدهيم، روح القدس يا همان روح پاك خداوند در ما قرار ميگيرد. چون روح پاك خدا، فقط خصوصيات خوب دارد، در نتيجه ميوههايي در ما قرار ميگيرند كه با ميوههاي قبلي خيلي فرق ميكنند. در كتاب مقدس در غلاطيان فصل ۵ آيه ۲۲ از اين ميوهها نام برده ميشود. آنها «محبت»، «شادي»، «آرامش»، «صبوري»، «مهرباني»، «نيكويي»، «وفاداري»، «فروتني» و «خويشتنداري» هستند. چه چيزي ميتواند بهتر از اين ميوهها در وجود ما باشد؟! ما هم با داشتن اين ميوهها ميتوانيم دنياي خودمان را جاي بهتري براي زندگي بكنيم.
