فروتنی
«عيسي مسيح» در كتاب مقدس بارها و بارها ما را به فروتن بودن در مقابل يكديگر تشويق ميكند. مسيح ميگويد در بين شما هر كس كه به ديگران بيشتر كمك كند، او از همه فروتنتر است. فروتن بودن يعني اينكه به كار و مسائل ديگران توجه كنيم.يعني اينكه ما غرور خودمان را كنار بگذاريم و همه را يكسان و برابر ببينيم. مثلا اگر شما در نقاشي كشيدن مهارت داريد اما دوست شما نميتواند به خوبي شما نقاشي كند، او را مسخره نكنيد و به خاطر استعدادي كه داريد به او فخر نفروشيد. چون حتما خدا به دوست شما هم استعداد ديگري داده كه ممكن است شما آنها را نداشته باشيد. همچنين اگر شما در خانوادهي پولداري زندگي ميكنيد و امكانات بيشتري نسبت به دوستانتان داريد، به اين معني نيست كه شما برتر هستيد و نبايد به اين خاطر به ديگران فخر بفروشيد، بلكه با مهرباني و فروتني بايد به آنها هم كمك كنيد. رفتار شما در برابر ديگران بايد طوري باشد كه آنها احساس نكنند از شما پايينتر هستند. «كتاب مقدس» در فيليپيان فصل 2 آيه 3 اينطور ميگويد: «هيچ عملي را از روي چشم و هم چشمي و خود خواهي انجام ندهيد، بلكه با فروتني، ديگران را از خود بهتر بدانيد.» مسيح با آن همه بزرگي، هميشه با فقيران و تنگدستان معاشرت ميكرد. او هميشه بين افراد پايينتر جامعه بود و نيازهاي آنها را برآورده ميكرد. در نهايت هم با فروتني كامل جان خودش را به خاطر ما روي صليب داد. خدا ميوهي فروتني را به عنوان هشتمين ميوه از ميوههاي روح القدس به ما داده است. كافي است ما عيسي مسيح را به عنوان بهترين نمونهي فروتني، الگوي خودمان قرار بدهيم. سعي كنيم از همين امروز فروتن بودن نسبت به ديگران را در زندگي خود تمرين كنيم.
چطور دنیای بهتری داشته باشیم؟!
خداوند ما را خيلي دوست دارد. به همين دليل خداوند با روح پاك خودش ما را درتصميمهايمان راهنمايي ميكند تا نتيجه يا ميوههاي كارهاي ما عالي بشود. حتما وقتي كلمهي «ميوه» را ميشنويد، به ميوههايي مثل سيب، پرتقال، موز و يا نارنگي فكر ميكنيد. اما در «كتاب مقدس» وقتي خداوند دربارهي «ميوههاي روح القدس» صحبت ميكند، منظورِ خداوند آن ميوههايي كه ما جلوي تلويزيون يا در مهمانيها ميخوريم نيست. منظور ميوههايي است كه ازطريق روحِ مقدس خداوند در وجود ما قرار گرفته است. وقتي ميگوييم ميوه، يعني دربارهي محصول چيزي صحبت ميكنيم. ميوه يعني محصول و ثمرهي يك درخت يا يك گياه. وقتي ميگوييم ميوهي درخت سيب، يعني آن محصولي كه درخت سيب توليد ميكند. يا مثلا وقتي ميگوييم ميوهي درخت پرتقال، يعني محصولي كه درخت پرتقال توليد ميكند.
آيا تا به حال ديدهايد كه روي درخت سيب، پرتقال بوجود بيايد؟! يا مثلا از يك درخت نارنگي، انار در بيايد؟! نه! اين خيلي عجيب ميشود. شايد اين ضرب المثل را در ادبيات فارسي شنيدهايد كه ميگويد: «از كوزه همان برون تراود كه در اوست.» يعني هر چيزي كه داخل ظرفي مثل كوزه باشد، همان چيز از آن ظرف بيرون ميآيد. اگر درون ما خشم باشد از ما خشم توليد ميشود نه محبت. يا اگر درون ما نفرت باشد ما به دنياي بيرون خودمان نفرت ميدهيم. اما در عوض اگر درونمان محبت باشد ميتوانيم به دنياي اطرافمان محبت بدهيم و به همان نسبت هر چه خصوصيات بهتري داشته باشيم همانها را به دنياي بيرون از خودمان ميدهيم.
«كتاب مقدس» از كتابهاي زيادي تشكيل شده است. در يكي از كتابهاي «كتاب مقدس» به نام «غلاطيان»، اول دربارهي ميوههايي كه از كارهاي بد و گناه آلود ما به عمل ميآيند صحبت ميشود. مثل «خودخواهي»، «عصبانيت»، «غرور»، «حسادت»، «نفرت»، «كينه»، «بدخواهي» و خيلي رفتارهاي بد ديگر كه باعث شدهاند كارهاي زشت در دنيا وجود داشته باشد. بخاطر همين زشتيها است كه بعضيها نميتوانند با هم در دوستي و محبت زندگي كنند. اما در «كتاب مقدس» در مقابل اين ميوههاي بد، از ميوههاي خيلي خيلي خوب، يعني ميوههاي روح خداوند هم صحبت ميشود.
وقتي كه ما به عيساي مسيح ايمان ميآوريم و در زندگي او را الگو قرار ميدهيم، روح القدس يا همان روح پاك خداوند در ما قرار ميگيرد. چون روح پاك خدا، فقط خصوصيات خوب دارد، در نتيجه ميوههايي در ما قرار ميگيرند كه با ميوههاي قبلي خيلي فرق ميكنند. در كتاب مقدس در غلاطيان فصل ۵ آيه ۲۲ از اين ميوهها نام برده ميشود. آنها «محبت»، «شادي»، «آرامش»، «صبوري»، «مهرباني»، «نيكويي»، «وفاداري»، «فروتني» و «خويشتنداري» هستند. چه چيزي ميتواند بهتر از اين ميوهها در وجود ما باشد؟! ما هم با داشتن اين ميوهها ميتوانيم دنياي خودمان را جاي بهتري براي زندگي بكنيم.
