وفاداری
وفادار بودن یعنی اینکه وقتی به کسی قولی میدهی، هیچوقت زیر قولت نزنی و به عهد و پیمانی که با او بستهای عمل کنی. این عهد و پیمان میتواند نسبت به دوستان و یا خانوادهمان باشد. خداوند هم با آن همه بزرگی و عظمت، با ما عهد و پیمان بسته و قولهایی به ما داده است. درست به همین دلیل است که «کتاب مقدس» به دو بخشِ عهد قدیم و عهد جدید تقسیم شده است. یعنی قولها و پیمانهای قدیم و قولها و پیمانهای جدید.
عشق و علاقهی خداوند نسبت به ما هیچوقت تمام نمیشود و او همیشه به ما وفادار است. مثالهای بسیار زیادی هم در کتاب مقدس، دربارهی قولهایی که خداوند به ما داده، آمده است. مثلا یکی از آنها داستان نوح است. در داستان نوح خواندیم که زمین پر شد از گناه و بعد طوفان و سیل بزرگی آمد و هر چه موجود زنده وجود داشت به خاطر طوفان و سیل از بین رفت. تنها نوح و خانوادهاش از این طوفان جان سالم به در بردند. وقتی بعد از روزهای زیاد بالاخره خشکی پیدا شد و نوح و خانوادهاش پا به خشکی گذاشتند، خداوند قول داد تا دیگر هیچ وقت تمامی زمین و موجودات آن را با سیل و طوفان از بین نبرد. به نشانهی همین قول هم یک رنگین کمان زیبا در آسمان پدید آمد. از آن روز به بعد هر گاه ما رنگین کمانی در آسمان میبینیم، به یاد این عهد و قول خداوند میافتیم.
قول دادن و وفادار بودن به قولهایمان بسیار مهم است. خداوند میوهی وفاداری را به عنوان هفتمین میوه به ما هدیه داده تا ما هم بتوانیم با داشتن این میوه در قلبمان، به قولهایی که به یکدیگر میدهیم عمل کنیم ونسبت به انسانها و خدا وفادار باشیم.
چطور دنیای بهتری داشته باشیم؟!
خداوند ما را خيلي دوست دارد. به همين دليل خداوند با روح پاك خودش ما را درتصميمهايمان راهنمايي ميكند تا نتيجه يا ميوههاي كارهاي ما عالي بشود. حتما وقتي كلمهي «ميوه» را ميشنويد، به ميوههايي مثل سيب، پرتقال، موز و يا نارنگي فكر ميكنيد. اما در «كتاب مقدس» وقتي خداوند دربارهي «ميوههاي روح القدس» صحبت ميكند، منظورِ خداوند آن ميوههايي كه ما جلوي تلويزيون يا در مهمانيها ميخوريم نيست. منظور ميوههايي است كه ازطريق روحِ مقدس خداوند در وجود ما قرار گرفته است. وقتي ميگوييم ميوه، يعني دربارهي محصول چيزي صحبت ميكنيم. ميوه يعني محصول و ثمرهي يك درخت يا يك گياه. وقتي ميگوييم ميوهي درخت سيب، يعني آن محصولي كه درخت سيب توليد ميكند. يا مثلا وقتي ميگوييم ميوهي درخت پرتقال، يعني محصولي كه درخت پرتقال توليد ميكند.
آيا تا به حال ديدهايد كه روي درخت سيب، پرتقال بوجود بيايد؟! يا مثلا از يك درخت نارنگي، انار در بيايد؟! نه! اين خيلي عجيب ميشود. شايد اين ضرب المثل را در ادبيات فارسي شنيدهايد كه ميگويد: «از كوزه همان برون تراود كه در اوست.» يعني هر چيزي كه داخل ظرفي مثل كوزه باشد، همان چيز از آن ظرف بيرون ميآيد. اگر درون ما خشم باشد از ما خشم توليد ميشود نه محبت. يا اگر درون ما نفرت باشد ما به دنياي بيرون خودمان نفرت ميدهيم. اما در عوض اگر درونمان محبت باشد ميتوانيم به دنياي اطرافمان محبت بدهيم و به همان نسبت هر چه خصوصيات بهتري داشته باشيم همانها را به دنياي بيرون از خودمان ميدهيم.
«كتاب مقدس» از كتابهاي زيادي تشكيل شده است. در يكي از كتابهاي «كتاب مقدس» به نام «غلاطيان»، اول دربارهي ميوههايي كه از كارهاي بد و گناه آلود ما به عمل ميآيند صحبت ميشود. مثل «خودخواهي»، «عصبانيت»، «غرور»، «حسادت»، «نفرت»، «كينه»، «بدخواهي» و خيلي رفتارهاي بد ديگر كه باعث شدهاند كارهاي زشت در دنيا وجود داشته باشد. بخاطر همين زشتيها است كه بعضيها نميتوانند با هم در دوستي و محبت زندگي كنند. اما در «كتاب مقدس» در مقابل اين ميوههاي بد، از ميوههاي خيلي خيلي خوب، يعني ميوههاي روح خداوند هم صحبت ميشود.
وقتي كه ما به عيساي مسيح ايمان ميآوريم و در زندگي او را الگو قرار ميدهيم، روح القدس يا همان روح پاك خداوند در ما قرار ميگيرد. چون روح پاك خدا، فقط خصوصيات خوب دارد، در نتيجه ميوههايي در ما قرار ميگيرند كه با ميوههاي قبلي خيلي فرق ميكنند. در كتاب مقدس در غلاطيان فصل ۵ آيه ۲۲ از اين ميوهها نام برده ميشود. آنها «محبت»، «شادي»، «آرامش»، «صبوري»، «مهرباني»، «نيكويي»، «وفاداري»، «فروتني» و «خويشتنداري» هستند. چه چيزي ميتواند بهتر از اين ميوهها در وجود ما باشد؟! ما هم با داشتن اين ميوهها ميتوانيم دنياي خودمان را جاي بهتري براي زندگي بكنيم.
