نیکویی
«نيكويي» ششمين ميوه از ميوه هاي روح القدس است. دنياي انساني به ما ياد ميدهد هر وقت كسي براي تو يك كار خوب انجام داد تو هم برايش يك كار خوب انجام بده. اما اگر كسي به تو بدي كرد تو هم همان كار را نسبت به او انجام بده تا بفهمد كه كارش بد بوده. يا مثلا به ما ياد ميدهند كه اگر كسي به تو بدي كرد رهايش كن و ديگر هيچ وقت به سراغش نرو تا دوباره به تو ضربه نزند. اما ببينيم خداوند در كتاب مقدس به ما چه ميگويد؟ در يعقوب فصل ۴ آيه ۱۷آمده است: «بنابراين كسي كه بداند نيكي چيست و نيكي نكند گناه كرده است». اين آيه به ما نشان ميدهد كه استانداردهاي مسيح با استانداردهاي دنياي انساني خيلي متفاوت است. دقيقا به ما نشان ميدهد كه نه تنها اگر بدي انجام دهي گناه كرده اي بلكه يك قدم هم بيشتر ميرود و ميگويد اگر بداني چه كاري خوب و نيكوست و آنرا انجام ندهي گناه كردي.
باز هم در سوم يوحنا فصل ۱ آيه ۱۱ميخوانيم: دوست عزيز، نگذار رفتار بد او در تو اثر نمايد. تو فقط به نيكي كردن بپرداز، زيرا كسي كه نيكي ميكند، نشان ميدهد كه فرزند خداست، اما كسي كه همواره خواهان بدي باشد، نشان ميدهد كه خدا را نميشناسد.
ما در زندگي قدرت انتخاب داريم. وقتي ميخواهيم به كسي بگوييم كه خوب رفتار كند، به او ميگوييم انسان باش. اما بياييد امروز يك انتخاب جديد بكنيم. بياييد يك قدم فراتر برويم. به جاي انساني بودن، تصميم بگيريم آسماني و الهي باشيم. استانداردهاي مسيح از استانداردهاي دنياي انساني بسيار بالاتر هستند. پس بياييد آسماني باشيم.
چطور دنیای بهتری داشته باشیم؟!
خداوند ما را خيلي دوست دارد. به همين دليل خداوند با روح پاك خودش ما را درتصميمهايمان راهنمايي ميكند تا نتيجه يا ميوههاي كارهاي ما عالي بشود. حتما وقتي كلمهي «ميوه» را ميشنويد، به ميوههايي مثل سيب، پرتقال، موز و يا نارنگي فكر ميكنيد. اما در «كتاب مقدس» وقتي خداوند دربارهي «ميوههاي روح القدس» صحبت ميكند، منظورِ خداوند آن ميوههايي كه ما جلوي تلويزيون يا در مهمانيها ميخوريم نيست. منظور ميوههايي است كه ازطريق روحِ مقدس خداوند در وجود ما قرار گرفته است. وقتي ميگوييم ميوه، يعني دربارهي محصول چيزي صحبت ميكنيم. ميوه يعني محصول و ثمرهي يك درخت يا يك گياه. وقتي ميگوييم ميوهي درخت سيب، يعني آن محصولي كه درخت سيب توليد ميكند. يا مثلا وقتي ميگوييم ميوهي درخت پرتقال، يعني محصولي كه درخت پرتقال توليد ميكند.

آيا تا به حال ديدهايد كه روي درخت سيب، پرتقال بوجود بيايد؟! يا مثلا از يك درخت نارنگي، انار در بيايد؟! نه! اين خيلي عجيب ميشود. شايد اين ضرب المثل را در ادبيات فارسي شنيدهايد كه ميگويد: «از كوزه همان برون تراود كه در اوست.» يعني هر چيزي كه داخل ظرفي مثل كوزه باشد، همان چيز از آن ظرف بيرون ميآيد. اگر درون ما خشم باشد از ما خشم توليد ميشود نه محبت. يا اگر درون ما نفرت باشد ما به دنياي بيرون خودمان نفرت ميدهيم. اما در عوض اگر درونمان محبت باشد ميتوانيم به دنياي اطرافمان محبت بدهيم و به همان نسبت هر چه خصوصيات بهتري داشته باشيم همانها را به دنياي بيرون از خودمان ميدهيم.
«كتاب مقدس» از كتابهاي زيادي تشكيل شده است. در يكي از كتابهاي «كتاب مقدس» به نام «غلاطيان»، اول دربارهي ميوههايي كه از كارهاي بد و گناه آلود ما به عمل ميآيند صحبت ميشود. مثل «خودخواهي»، «عصبانيت»، «غرور»، «حسادت»، «نفرت»، «كينه»، «بدخواهي» و خيلي رفتارهاي بد ديگر كه باعث شدهاند كارهاي زشت در دنيا وجود داشته باشد. بخاطر همين زشتيها است كه بعضيها نميتوانند با هم در دوستي و محبت زندگي كنند. اما در «كتاب مقدس» در مقابل اين ميوههاي بد، از ميوههاي خيلي خيلي خوب، يعني ميوههاي روح خداوند هم صحبت ميشود.
وقتي كه ما به عيساي مسيح ايمان ميآوريم و در زندگي او را الگو قرار ميدهيم، روح القدس يا همان روح پاك خداوند در ما قرار ميگيرد. چون روح پاك خدا، فقط خصوصيات خوب دارد، در نتيجه ميوههايي در ما قرار ميگيرند كه با ميوههاي قبلي خيلي فرق ميكنند. در كتاب مقدس در غلاطيان فصل ۵ آيه ۲۲ از اين ميوهها نام برده ميشود. آنها «محبت»، «شادي»، «آرامش»، «صبوري»، «مهرباني»، «نيكويي»، «وفاداري»، «فروتني» و «خويشتنداري» هستند. چه چيزي ميتواند بهتر از اين ميوهها در وجود ما باشد؟! ما هم با داشتن اين ميوهها ميتوانيم دنياي خودمان را جاي بهتري براي زندگي بكنيم.

