مهربانی
پنجمين ميوه از ميوههاي روح القدس، مهرباني است. مهرباني عملي است كه در نتيجهي محبت به وجود ميآيد. در واقع محبت و مهرباني از هم جدا نيستند. وقتي ما در وجودمان محبت داريم به شكل طبيعي ميتوانيم مهرباني كنيم. مثلا ما نميتوانيم بگوييم ما نسبت به دوستمان محبت داريم اما وقتي نمرهي او بيشتر از ما ميشود خوشحال نميشويم. اين روزها ميشنويم كه با ارزشترين چيزي كه انسانها دارند وقت و زمان است. پس براي ديگران زمان بگذاريد. خداوند در كتاب مقدس در فيليپيان فصل 2 آيهي 4 ميگويد:«فقط به فكر خودتان نباشيد، بلكه به كار و مسايل ديگران هم توجه نماييد.» ما روزانه ميتوانيم با انجام كارهاي كوچك، عمل مهرباني را تمرين كنيم. مثلا؛ بدون دليل يك شاخهي گل به كسي بدهيم. در زنگ تفريح در مدرسه، ببينيم چه كساني تنها هستند، با آنها صحبت كنيم.
از معلم خود تشكر كنيم. دوستمان را ببخشيم. هميشه لبخند بر لبانمان داشته باشيم. با ديگران صبوري كنيم. در خانه به پدر و مادر كمك كنيم. جلوي در خانهي همسايهمان را هم جارو كنيم. اينها تنها چند نمونه از مهربانيهايي هستند كه ما ميتوانيم روزانه تمرين كنيم. چه چيزهاي ديگري به ذهنتان ميرسد؟ بياييد دربارهي مهربانيهاي ديگر فكر كنيم و سعي كنيم در زندگي آنها را انجام دهيم. دوست خوب من، دربارهي تاثيرات مهرباني در اطرافتان براي سبزك بنويسيد تا بقيه هم از تجربيات شما استفاده كنند و تشويق شوند. با مهرباني ميتوانيم اين دنيا را جاي بهتري براي زندگي كنيم!
چطور دنیای بهتری داشته باشیم؟!
خداوند ما را خيلي دوست دارد. به همين دليل خداوند با روح پاك خودش ما را درتصميمهايمان راهنمايي ميكند تا نتيجه يا ميوههاي كارهاي ما عالي بشود. حتما وقتي كلمهي «ميوه» را ميشنويد، به ميوههايي مثل سيب، پرتقال، موز و يا نارنگي فكر ميكنيد. اما در «كتاب مقدس» وقتي خداوند دربارهي «ميوههاي روح القدس» صحبت ميكند، منظورِ خداوند آن ميوههايي كه ما جلوي تلويزيون يا در مهمانيها ميخوريم نيست. منظور ميوههايي است كه ازطريق روحِ مقدس خداوند در وجود ما قرار گرفته است. وقتي ميگوييم ميوه، يعني دربارهي محصول چيزي صحبت ميكنيم. ميوه يعني محصول و ثمرهي يك درخت يا يك گياه. وقتي ميگوييم ميوهي درخت سيب، يعني آن محصولي كه درخت سيب توليد ميكند. يا مثلا وقتي ميگوييم ميوهي درخت پرتقال، يعني محصولي كه درخت پرتقال توليد ميكند.
آيا تا به حال ديدهايد كه روي درخت سيب، پرتقال بوجود بيايد؟! يا مثلا از يك درخت نارنگي، انار در بيايد؟! نه! اين خيلي عجيب ميشود. شايد اين ضرب المثل را در ادبيات فارسي شنيدهايد كه ميگويد: «از كوزه همان برون تراود كه در اوست.» يعني هر چيزي كه داخل ظرفي مثل كوزه باشد، همان چيز از آن ظرف بيرون ميآيد. اگر درون ما خشم باشد از ما خشم توليد ميشود نه محبت. يا اگر درون ما نفرت باشد ما به دنياي بيرون خودمان نفرت ميدهيم. اما در عوض اگر درونمان محبت باشد ميتوانيم به دنياي اطرافمان محبت بدهيم و به همان نسبت هر چه خصوصيات بهتري داشته باشيم همانها را به دنياي بيرون از خودمان ميدهيم.
«كتاب مقدس» از كتابهاي زيادي تشكيل شده است. در يكي از كتابهاي «كتاب مقدس» به نام «غلاطيان»، اول دربارهي ميوههايي كه از كارهاي بد و گناه آلود ما به عمل ميآيند صحبت ميشود. مثل «خودخواهي»، «عصبانيت»، «غرور»، «حسادت»، «نفرت»، «كينه»، «بدخواهي» و خيلي رفتارهاي بد ديگر كه باعث شدهاند كارهاي زشت در دنيا وجود داشته باشد. بخاطر همين زشتيها است كه بعضيها نميتوانند با هم در دوستي و محبت زندگي كنند. اما در «كتاب مقدس» در مقابل اين ميوههاي بد، از ميوههاي خيلي خيلي خوب، يعني ميوههاي روح خداوند هم صحبت ميشود.
وقتي كه ما به عيساي مسيح ايمان ميآوريم و در زندگي او را الگو قرار ميدهيم، روح القدس يا همان روح پاك خداوند در ما قرار ميگيرد. چون روح پاك خدا، فقط خصوصيات خوب دارد، در نتيجه ميوههايي در ما قرار ميگيرند كه با ميوههاي قبلي خيلي فرق ميكنند. در كتاب مقدس در غلاطيان فصل ۵ آيه ۲۲ از اين ميوهها نام برده ميشود. آنها «محبت»، «شادي»، «آرامش»، «صبوري»، «مهرباني»، «نيكويي»، «وفاداري»، «فروتني» و «خويشتنداري» هستند. چه چيزي ميتواند بهتر از اين ميوهها در وجود ما باشد؟! ما هم با داشتن اين ميوهها ميتوانيم دنياي خودمان را جاي بهتري براي زندگي بكنيم.
