شادی
شادي دومين ميوه از ميوههاي روح القدس هست. وقتي ما به كلمهي شادي فكر ميكنيم اولين چيزي كه به ذهن ما ميرسد، خوشحالي است. در كتاب مقدس خداوند بارها و بارها به ما ميگويد شاد باشيد. حتي تاكيد ميكند كه در سختيها هم هميشه شاد باشيد. شاد بودن با خوشحال بودن فرق ميكند. بعضي وقتها در زندگي اتفاقهايي ميافتد كه باعث ميشود ما خوشحال نباشيم يعني ناراحت ميشويم. اما اين نبايد باعث شود كه شادي درون قلب ما از بين برود چون ما ميدانيم كه خداوند همراه ما است و در آن شرايط سخت ما را تنها نميگذارد. دانستن همين موضوع و دعا كردن، كم كم درون ما را شاد ميكند. چيزهايي كه در اين دنيا باعث خوشحالي و يا ناراحتي ما ميشوند، ابدي يعني هميشگي نيستند. يك روز ميآيند ويك روز هم ميروند. اما شادي در مسيح ابدي)هميشگي( است، حتي در دورانهاي غم و اندوه هم همراه ما است. بياييد يك مثال بزنيم؛ در كتاب مقدس، در نامهي دوم پولوس به قرنتيان، ميخوانيم كه پولوس بخاطر ايمانش به عيسي مسيح چه رنجها و سختيهايي كشيد. او به زندان افتاد و در زندان شكنجه شد. همهي ما ميدانيم كه زندان جاي خوبي نيست. زنداني كه پولوس در آن زنداني بود خيلي جاي بدي بود. آنجا تاريكي، تنهايي، سختي، شكنجه و توهين بود. اما پولوس در همهي اين شرايط، در دلش شادي واقعي را هيچ وقت از دست نداد. چون ميدانست كه عيسي مسيح هميشه با او است. همينطور پولوس ميدانست كه خوهران و برادران مسيحي او به يادش هستند و براي او كه در آن شرايط سخت است دعا ميكنند. ما بايد از زندگي پولوس درس بگيريم و چيزهايي كه او از خداوند ياد گرفت، ما هم ياد بگيريم و در زندگي عمل كنيم. پولوس در دوم قرنتيان فصل ۶ آيهي ۱۰ اينطور ميگويد: «دلشكستهايم، اما در عين حال از شادي خداوند لبريزيم. فقيريم، ولي بسياري را با گنجهاي روحاني، ثروتمند ميسازيم. صاحب چيزي نيستيم، اما همه چيز داريم.» و باز هم در دوم قرنتيان فصل ۷ آيهي ۴ ميگويد: «با وجود تمام زحمات و مشكلاتي كه داريم، من دلگرمي و شادي زيادي دارم.»
چطور دنیای بهتری داشته باشیم؟!
خداوند ما را خيلي دوست دارد. به همين دليل خداوند با روح پاك خودش ما را درتصميمهايمان راهنمايي ميكند تا نتيجه يا ميوههاي كارهاي ما عالي بشود. حتما وقتي كلمهي «ميوه» را ميشنويد، به ميوههايي مثل سيب، پرتقال، موز و يا نارنگي فكر ميكنيد. اما در «كتاب مقدس» وقتي خداوند دربارهي «ميوههاي روح القدس» صحبت ميكند، منظورِ خداوند آن ميوههايي كه ما جلوي تلويزيون يا در مهمانيها ميخوريم نيست. منظور ميوههايي است كه ازطريق روحِ مقدس خداوند در وجود ما قرار گرفته است. وقتي ميگوييم ميوه، يعني دربارهي محصول چيزي صحبت ميكنيم. ميوه يعني محصول و ثمرهي يك درخت يا يك گياه. وقتي ميگوييم ميوهي درخت سيب، يعني آن محصولي كه درخت سيب توليد ميكند. يا مثلا وقتي ميگوييم ميوهي درخت پرتقال، يعني محصولي كه درخت پرتقال توليد ميكند.
آيا تا به حال ديدهايد كه روي درخت سيب، پرتقال بوجود بيايد؟! يا مثلا از يك درخت نارنگي، انار در بيايد؟! نه! اين خيلي عجيب ميشود. شايد اين ضرب المثل را در ادبيات فارسي شنيدهايد كه ميگويد: «از كوزه همان برون تراود كه در اوست.» يعني هر چيزي كه داخل ظرفي مثل كوزه باشد، همان چيز از آن ظرف بيرون ميآيد. اگر درون ما خشم باشد از ما خشم توليد ميشود نه محبت. يا اگر درون ما نفرت باشد ما به دنياي بيرون خودمان نفرت ميدهيم. اما در عوض اگر درونمان محبت باشد ميتوانيم به دنياي اطرافمان محبت بدهيم و به همان نسبت هر چه خصوصيات بهتري داشته باشيم همانها را به دنياي بيرون از خودمان ميدهيم.
«كتاب مقدس» از كتابهاي زيادي تشكيل شده است. در يكي از كتابهاي «كتاب مقدس» به نام «غلاطيان»، اول دربارهي ميوههايي كه از كارهاي بد و گناه آلود ما به عمل ميآيند صحبت ميشود. مثل «خودخواهي»، «عصبانيت»، «غرور»، «حسادت»، «نفرت»، «كينه»، «بدخواهي» و خيلي رفتارهاي بد ديگر كه باعث شدهاند كارهاي زشت در دنيا وجود داشته باشد. بخاطر همين زشتيها است كه بعضيها نميتوانند با هم در دوستي و محبت زندگي كنند. اما در «كتاب مقدس» در مقابل اين ميوههاي بد، از ميوههاي خيلي خيلي خوب، يعني ميوههاي روح خداوند هم صحبت ميشود.
وقتي كه ما به عيساي مسيح ايمان ميآوريم و در زندگي او را الگو قرار ميدهيم، روح القدس يا همان روح پاك خداوند در ما قرار ميگيرد. چون روح پاك خدا، فقط خصوصيات خوب دارد، در نتيجه ميوههايي در ما قرار ميگيرند كه با ميوههاي قبلي خيلي فرق ميكنند. در كتاب مقدس در غلاطيان فصل ۵ آيه ۲۲ از اين ميوهها نام برده ميشود. آنها «محبت»، «شادي»، «آرامش»، «صبوري»، «مهرباني»، «نيكويي»، «وفاداري»، «فروتني» و «خويشتنداري» هستند. چه چيزي ميتواند بهتر از اين ميوهها در وجود ما باشد؟! ما هم با داشتن اين ميوهها ميتوانيم دنياي خودمان را جاي بهتري براي زندگي بكنيم.
