محبت یا عشق
كلمهي «عشق» ميتواند معنيهاي زيادي براي ما داشته باشد. عشق ميتواند براي توضيح دادن چيزي كه ما خيلي دوستش داريم استفاده بشود. مثلا يكي ممكن است بگويد: من عاشق شكلات هستم! همچنين كلمهي عشق ميتواند علاقهي ما به خانواده و دوستانمان را نشان بدهد. در زبان فارسي ما كلمهي« محبت» را هم به جاي كلمهي عشق استفاده ميكنيم. در «كتاب مقدس» هم كلمهي« محبت» خيلي زياد به كار رفته است. تحقيقات دانشمندان نشان داده است كه محبت دوست داشتنيترين كلمهاي است كه ما انسانها ميشناسيم.
محبت در واقع همان چيزي است كه انسانها را به هم نزديك ميكند. محبت قدرتي دارد كه به ما كمك ميكند بتوانيم همديگررا ببخشيم و دلسوز همديگر باشيم. كتاب مقدس در نامهي اول يوحنا فصل ۴ آيه ۸ ميگويد: «خدا محبت است.» اين يعني اينكه جنس خدا از جنس محبت است. اما اين يعني چه؟ در حالت عادي وقتي ما به كسي محبت ميكنيم، انتظار داريم كه او هم به ما محبت كند .حالا اگر ما اين محبت را از او دريافت نكنيم، ممكن است تصميم بگيريم كه ديگر به آن شخص محبت نكنيم .چون او كاري را كه ما دوست داشتيم براي ما انجام نداده است. اما كتاب مقدس ميگويد محبت يعني كمك به ديگران بدون هيچ توقع و شرطي. اين دقيقا همان محبتي است كه خدا به ما ميدهد. محبتي كه تمام شدني نيست و هميشه هست.
فقط چيزي كه از جنس محبت باشد ميتواند به اين شكل محبت كند. به همين دليل است كه گفته ميشود «خدا محبت است«.خدا محبت يا همان عشق را به عنوان اولين ميوه از ميوههاي روح القدس به ما داده است. پس اين به اين معني است كه ما هم ميتوانيم مثل خدا محبت بيپايان داشته باشيم. ميوههاي روح القدس هديههايي هستند كه خداوند در وجود ما قرار ميدهد و اگر ما روزانه با خداوند زندگي كنيم اين ميوهها در وجود ما بيشتر و بيشتر ميشوند.
چطور دنیای بهتری داشته باشیم؟!
خداوند ما را خيلي دوست دارد. به همين دليل خداوند با روح پاك خودش ما را درتصميمهايمان راهنمايي ميكند تا نتيجه يا ميوههاي كارهاي ما عالي بشود. حتما وقتي كلمهي «ميوه» را ميشنويد، به ميوههايي مثل سيب، پرتقال، موز و يا نارنگي فكر ميكنيد. اما در «كتاب مقدس» وقتي خداوند دربارهي «ميوههاي روح القدس» صحبت ميكند، منظورِ خداوند آن ميوههايي كه ما جلوي تلويزيون يا در مهمانيها ميخوريم نيست. منظور ميوههايي است كه ازطريق روحِ مقدس خداوند در وجود ما قرار گرفته است. وقتي ميگوييم ميوه، يعني دربارهي محصول چيزي صحبت ميكنيم. ميوه يعني محصول و ثمرهي يك درخت يا يك گياه. وقتي ميگوييم ميوهي درخت سيب، يعني آن محصولي كه درخت سيب توليد ميكند. يا مثلا وقتي ميگوييم ميوهي درخت پرتقال، يعني محصولي كه درخت پرتقال توليد ميكند.
آيا تا به حال ديدهايد كه روي درخت سيب، پرتقال بوجود بيايد؟! يا مثلا از يك درخت نارنگي، انار در بيايد؟! نه! اين خيلي عجيب ميشود. شايد اين ضرب المثل را در ادبيات فارسي شنيدهايد كه ميگويد: «از كوزه همان برون تراود كه در اوست.» يعني هر چيزي كه داخل ظرفي مثل كوزه باشد، همان چيز از آن ظرف بيرون ميآيد. اگر درون ما خشم باشد از ما خشم توليد ميشود نه محبت. يا اگر درون ما نفرت باشد ما به دنياي بيرون خودمان نفرت ميدهيم. اما در عوض اگر درونمان محبت باشد ميتوانيم به دنياي اطرافمان محبت بدهيم و به همان نسبت هر چه خصوصيات بهتري داشته باشيم همانها را به دنياي بيرون از خودمان ميدهيم.
«كتاب مقدس» از كتابهاي زيادي تشكيل شده است. در يكي از كتابهاي «كتاب مقدس» به نام «غلاطيان»، اول دربارهي ميوههايي كه از كارهاي بد و گناه آلود ما به عمل ميآيند صحبت ميشود. مثل «خودخواهي»، «عصبانيت»، «غرور»، «حسادت»، «نفرت»، «كينه»، «بدخواهي» و خيلي رفتارهاي بد ديگر كه باعث شدهاند كارهاي زشت در دنيا وجود داشته باشد. بخاطر همين زشتيها است كه بعضيها نميتوانند با هم در دوستي و محبت زندگي كنند. اما در «كتاب مقدس» در مقابل اين ميوههاي بد، از ميوههاي خيلي خيلي خوب، يعني ميوههاي روح خداوند هم صحبت ميشود.
وقتي كه ما به عيساي مسيح ايمان ميآوريم و در زندگي او را الگو قرار ميدهيم، روح القدس يا همان روح پاك خداوند در ما قرار ميگيرد. چون روح پاك خدا، فقط خصوصيات خوب دارد، در نتيجه ميوههايي در ما قرار ميگيرند كه با ميوههاي قبلي خيلي فرق ميكنند. در كتاب مقدس در غلاطيان فصل ۵ آيه ۲۲ از اين ميوهها نام برده ميشود. آنها «محبت»، «شادي»، «آرامش»، «صبوري»، «مهرباني»، «نيكويي»، «وفاداري»، «فروتني» و «خويشتنداري» هستند. چه چيزي ميتواند بهتر از اين ميوهها در وجود ما باشد؟! ما هم با داشتن اين ميوهها ميتوانيم دنياي خودمان را جاي بهتري براي زندگي بكنيم.
